dr hab. inż. Zbigniew Wołejsza

Dr hab. inż.  Zbigniew Wołejsza , inżynier lotniczy , ur. 2 czerwca 1957r. w Dęblinie.

Wykształcenie: Politechnika Warszawska (1976-1981),  Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa, specjalność – Konstrukcja Śmigłowców (mgr inż.), Politechnika Warszawska (2000-2002), Wydział Samochodów i Maszyn Roboczych, wysokoenergetyczne hamulce węglowe C/C (dr inż. ), Politechnika Poznańska (2013-2015), Wydział Maszyn Roboczych i Transportu, adaptacyjne podwozia lotnicze (dr hab. inż), Uniwersytet Warszawski (1992-1993), Wydział Organizacji i Zarządzania – (podyplomowe studia menadżerskie) oraz kilkadziesiąt kursów i szkoleń z zakresu: badań i rozwoju nowych technologii (B+R), zarządzania, systemów jakości oraz finansów.

W 1981 r. rozpoczął pracę w Instytucie Lotnictwa w Warszawie na stanowisku asystenta
w Zakładzie Podwozi Lotniczych. Służbę wojskową odbył w Dęblinie (specjalność meteorologia lotnicza). W 1983 r. powrócił do pracy w Instytucie, gdzie powierzono mu funkcję konstruktora prowadzącego podwozia do śmigłowca W-3 „SOKÓŁ” oraz do samolotu turbośmigłowego PZL-130 TB/TC Orlik.

W latach 1988-1989 został oddelegowany do Kuwejtu do firmy Khalid Ali Al-Kharafi & Bros CO., gdzie pracował na stanowisku konsultanta ds. konstrukcji stalowych i kompozytowych.

Po powrocie do Instytutu został kierownikiem Zakładu Podwozi Lotniczych, którym kierował do roku 2006. Pod jego kierunkiem zostały zaprojektowane i kompleksowo  przebadane min. kompletne systemy podwoziowe do takich samolotów i śmigłowców, jak:  PZL-130TB/TC ORLIK,  I-22 IRYDA, I-23 „Manager”, Orka, Gniady, IS-2, M-28 Skytruck, Bryza.

W latach 2006-2014 pełnił funkcję dyrektora Centrum Nowych Technologii w Instytucie lotnictwa, gdzie był odpowiedzialny za realizację kilkudziesięciu projektów lotniczych
w obszarach tj.:  awioniczne systemy lotnicze, wysokowytrzymałe kompozyty, struktury lotnicze, podwozia lotnicze, aerodynamika obliczeniowa i eksperymentalna (analizy CFD i tunele aerodynamiczne), technologie kosmiczne, napędy lotnicze (min. silniki RDC) oraz systemy transportu małymi samolotami.

Był autorem i szefem programu największego w Polsce śmigłowca bezzałogowego ILX-27
o MTOM=1100 kg (od uruchomienia projektu do badań w locie).

W latach 2006-2014 brał czynny udział w kreowaniu polityki rozwoju technologii lotniczych
w UE i na świecie poprzez aktywny udział w organizacjach: ARG EREA (Aeronautical Research Group of Association of European Research Establishments in Aeronautics – Stowarzyszenie instytutów lotniczych w Unii Europejskiej) oraz  IFAR (International Forum for Aviation Research) – stowarzyszenie instytutów lotniczych na świecie.

Jest min. współautorem opracowania „Strategia badawcza przemysłu lotniczego 2012-2035”, AERONET Dolina Lotnicza, Rzeszów, 2014r.

Od roku 2015 jest zatrudniony w  IPPT Polskiej Akademii Nauk w Zakładzie Technologii Inteligentnych, gdzie bierze udział w opracowywaniu nowych technologii bezpieczeństwa dla  lotnictwa.
Współpracuje także aktywnie z małymi i  średnimi przedsiębiorstwami jako ekspert
w zakresie nowych, innowacyjnych programów badawczo-rozwojowych dla lotnictwa.

Aktualnie wchodzi także w skład zespołu  ekspertów Instytutu im. Romana Rybarskiego.